spotless mind

Zatem jestem, ciągle byłem, chociaż trochę obok.

I tak, uciekając przed ekshibicjonizmem i hipokryzją, dotarłem do miejsca, gdzie ekshibicjonizmu i hipokryzji będzie jeszcze więcej.

Na tej stronie zebrałem poprzednie notki, z obu wcześniejszych blogów^[1]. Niestety nie wszystkie zawierają zdjęcia/grafikę taką jak kiedyś — ze zdjęciami muszę się jeszcze trochę pomęczyć. Ale wszystkie ważne także trafią tutaj, tutaj też będzie miejsce na galerie zdjęć związanych z tym, o czym zwykle piszę.

Czy to tylko zmiana klimatu^[2] i szaty graficznej? Nie tylko. W poszukiwaniu nowych form ekspresji sięgnę też trochę dalej poza tekst i zdjęcia, ale to potrwa dłużej. I albo się uda, albo nie. Ogólnie cała ta zabawa z blogiem wynika z mojej potrzeby “mówienia”, rozmowy.

To jest trochę dziwne, gdyż kiedyś (tu machnięcie ręką gdzieś w daleką przeszłość) byłem bardzo zamknięty w sobie. Nauczyłem się przekazywać swoje myśli i odczucia (a przynajmniej ich kawałek) poprzez pisanie. Najpierw były krótkie opowiadania, potem uzbierało się tego więcej i powstała “biedronka” — czyli zbiór opowiadań pt. “Alone”^[3]. Później przyszedł czas na bloga. Jak widać w archiwum, też tam również zaczęło się od krótkich tekstów prozą.

To była dobra szkoła przekazywania swoich myśli, ale równocześnie jeszcze lepszą szkołą była E. — od pewnego momentu najbliższa mi osoba, z którą rozmawiałem właściwie o wszystkim. I gdy tej osoby zabrakło, okazało się, że potrzeba wyrażania myśli i uczuć nie zniknęła — wręcz przeciwnie — ale możliwości się skurczyły.

I to nie jest tak, że forma lub odbiorca nie są istotne. Owszem, to jest moja potrzeba ekspresji. I to ja dokonuję selekcji tego co i w jaki sposób przekażę na zewnątrz. Błędem jest więc wyciąganie zbyt pochopnych wniosków na podstawie blogowych notek. Notki zawierają tylko (czasem ‘aż’) to, co chcę przekazać. I nic poza tym.

Dosyć morałów i usprawiedliwiania się. Welcome back^[4].

[1] Nie udało mi się skompletować wszystkich starych notek z blog.pl, jeżeli gdzieś w swoich rss-readerach ktoś ma jakąś notkę, której nie ma tutaj, proszę o maila.

[2] W celu lepszego zrozumienia tej formy polecam stronę “About” oraz “Sponsors“.

[3] Tak, te stare opowiadania też tutaj trafią. Jak wszystko to wszystko.

[4] Dwujęzyczność bloga (design, menu, komunikaty, notki) nie jest przypadkowa. To jest ”mapa” mojego umysłu i po prawie pół roku w Irlandii tak właśnie on wygląda ;-)

This entry was posted on Tuesday, January 31st, 2006 at 11:46 am and is filed under Chaos. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.