spotless mind

Jak to - Styczen juz sie konczy? I nie pisalem tutaj nic od ponad miesiaca?

No i co z tego. Zyje mi sie dobrze, czasu wystarcza akurat na prace i drobne przyjemnosci, kosztem snu, ale to juz klasyczna choroba tego pokolenia.
Zatem na bloga zycia juz mi nie wystarcza, nawet jezeli generalnie byloby o czym napisac. Tradycyjnie rowniez, im mniej mysli niepewnych, tym mniejsza ochota dzielenia sie nimi.

Zatem w skrocie — jest niezle i niech tak zostanie, a ponizej krotki fotograficzny update z ostatniego miesiaca.

Wroclaw nawet zima okazal sie byc bardzo kolorowy.

Co nie zmienia faktu, ze bylo bardzo zimno…

Powrot do cieplego San Francisco byl zaskakujaco pozytywnym odczuciem.

Widok na California Street, znany dobrze pokoleniu Ikea.

Oceanarium w SF, polecamy…

…szczegolnie fanom Nemo…

…oraz sea-foodow.

Odliczam dni do przyjazdu do Polski (odlot pojutrze), ale nie powiem, żeby mnie szalenie tam ciągnęło. Boję się, że się zawiodę. Nie wiem jeszcze na czym.
Popijając szkocką (120 pustych kalorii, co mi tam), postanowiłem wrzucić kilka zdjęć z naszej ostatniej wyprawy do stanu Washington, śladami mojej wycieczki sprzed dwóch lat: Twin Peaks, Cicely, Seattle. Dwa pierwsze to filmowe lokacje wiadomych filmów/seriali, oczywiście.

Mało słów, dużo obrazków. (Dużo) więcej jest dostępnych via Picasa Web, dla osób znających mój gmailowy adres email.
Serdeczne pozdrowienia dla tych, z którymi będę miał okazję zobaczyć się we Wrocławiu — a dla wszystkich innych: Wesołych Świąt Bożego Narodzenia. O.

Znana zamalowana ściana.

Świąteczny łoś w pubie ‘The Brick’

Literówka na oknie biura Joela.

Wodospad z czołówki Twin Peaks. Tym razem nie było mgły.

To tutaj agent Cooper zachwalał cherry pie i kawę. I słusznie, polecam.

Twin peaks, dosłownie

Ot, widoczek na downtown.

Nie ma to jak wulkan na horyzoncie.

Tradycyjnie już wypadało w Seattle nagrać płytę. Tym razem w większym składzie.

Wyszło smacznie!

Rozmaryn, silantro, czosnek, oliwa i przyprawy - wymieszać.

Indyka (lub kurczaka) umyć, psychicznie przygotować.

Masowanie piersi, czyli mieszankę ziołową wetrzeć dokładnie pod skórę.

Indyk gotowy do nafaszerowania i można go już piec w ok. 180 stopniach, aż mięso w środku uzyska temperaturę ponad 80 stopni.

Sprawdzić temperaturę w najgłębszych miejscach — i ptak gotowy! Przy 10kg indyku pieczenie trwało niecałe 8 godzin…

Ogólnie miło zaskoczyliśmy się potrawami na Thanksgiving — są one proste i smaczne. Różnorodności nie ma za dużo i nie umywa się do kolacji Wigilijnej — ale i tak jest nieźle. Indyk, farsz, sos, zapiekane fasolki z cebulą, słodkie ziemniaki, “żurawina” z borówek i kompot z jabłek. Dodatkowo, od tego weekendu jestem wielkim fanem ciasta dyniowego, który ciekawie pełni rolę piernika. Podobnie jak po Wigilii, całość (w szczególności 10kg mięsa z indyka) je się jeszcze przez kilka dni, w różnych postaciach.

Powyższy przepis polecam także do kurczaka.

Cały dzień w dwie i pół minuty. 3 FPS.

To u Spotlessa w firmie takie cuda [no... tak naprawdę w firmie którą MS kupił :) ]

Dzięki dla leemana za podesłanie. Najfajniejsze zaczyna się na 02:47.

Więcej wykładów?