spotless mind

Będzie nostalgicznie, ostrzegam. (uwaga: sugerowany podkład dźwiękowy w trakcie czytania notki: “Nightswimming” by R.E.M.)

Okładka, książeczka i plakat z nowej płyty R.E.M. leżą przede mną, a w uszach brzmi głos Stipe’a. Chociaż to nie jest ich nowa płyta, lecz the best of, bardzo bardzo się z niej cieszę. Składanka ma prawie wszystkie moje ukochane utwory.

Pamiętam jak pierwszy raz słuchałem „Nightswimming” w ciemnym, pustym pokoju. Byłem wtedy w tym dziwnym wieku młodzieńczej bezsilności objawiającej się oskarżaniem, brakiem zaufania i buntem. Kawałki trochę starsze, jak „Man on the moon”, „Sidewinder Sleeps Tonite”, „Stand” – kształtowały mój wtedy-udawany optymizm. Późniejsze, jak „What’s the Frequency, Kenneth”, „Electrolite”, “E-bow the Letter” – traktowałem jako podkład muzyczny do mojego ‘bycia’ – walkman, słuchawki i reszta: droga autobusem do i z liceum. Na płycie jest też „Bad Day”, nowa aranżacja starego utworu – on mi zawsze będzie przypominał wspaniały koncert w Warszawie. Szkoda tylko, że w wersji studyjnej brak Stipe’a grającego na harmonijce!

Płyta druga (enhanced rarities bonus cd) jeszcze czeka na przesłuchanie. Drugie strony singli to też łakomy kąsek, szczególnie gdy na nową (prawdziwie nową) płytę jeszcze trochę trzeba poczekać. Alternatywne wykonania i utwory „live” mają urok czegoś innego, a mimo to znanego.

Po co to wszystko? Bo warto cenić te rzeczy, które same w sobie sprawiają przyjemność, a w dodatku przywołują przejemność już raz-kiedyś sprawioną :-) I tyle.

Teraz będzie o związkach i wzajemnym się nakręcaniu, które ja nazywam „perpetuum mobile”.Oto jak to mniej więcej działa (role „Onej” i „Onego” można oczywiście odwrócić).

Ona i On nie widują się w ciągu dnia (praca, szkoła). Ona ma zły dzień, ale gdy już się wieczorem z Onym widzi, nie mówi tego żeby nie psuć tej końcówki dnia, jaka jeszcze im została. On natomiast czuje, że coś jest nie tak. Jego zainteresowanie tematem drażni Oną. Jej zależy na tym, żeby On zrozumiał, nie pytał, siedział cicho i przytulił. No ale On tego nie wie więc się złości reakcją Onej. Ona widzi, że on jest na nią zły, więc dołuje się jeszcze bardziej. Oboje się na siebie obrażają i „zły dzień” się kończy. Na dzisiaj. Kurtyna.

I, jak to bywa z perpetuum mobile, tak można długo. Koniec nastąpi chyba tylko wtedy, gdy któryś trybik nawali, zepsuje się. Ale to chyba źle?

Miało być o stanikach – tak też będzie. Poniższy tekst napisałem dawno temu, ale przeleżał w szufladzie. Miał wyrosnąć na dłuższy cykl pt. „Tajemnice kobiet(y)” i oprócz bielizny planowałem omówić tajemnice damskich torebek, ubie/przebierania się, anatomii etc. Jednakże nie mogłem się ostatecznie zdecydować na formę: nie chciałem, żeby wyszedł z tego poradnik (na czuję się odpowiednią osobą do ‘radzenia’ w tych sprawach), niestety raczej się to nie udało. Więcej nie będzie.

Wydawać by się mogło, że zwykły stanik (lub, jak kto woli, biustonosz), nie jest urządzeniem skomplikowanym lub tajemniczym. Ot, cyckotrzymacz. A jednak. Jego konstrukcja, numeracja bywają często wielką niewiadomą dla mężczyzn.

W uproszczeniu, stanik składa się z dwóch miseczek, szelek i zapięcia.

Numeracja biustonoszy jest dwuczęściowa, np. 75B. Liczba mówi o obwodzie klatki piersiowej (ale nie biustu!), natomiast literka (A, B, C, D, DD, …) o wielkości miseczki (czyli właściwych piersi). Im literka dalej w alfabecie, tym lep^Wpiersi większe. Uwaga: warto wiedzieć jaki jest rozmiar stanika przy kupowaniu bielizny dziewczynie. Jeżeli ktoś nie chce pytać, może dyskretnie zerknąć na ‘metkę’ przy biustonoszu, tam znajdzie rozmiar. Można tez oczywiście kombinować w sklepie i przymierzać swoje dłonie (tak zaznajomione z biustem partnerki, nieprawdaż?) do manekinów (bądź sprzedawczyń).

Na pewno zaintrygowały was różnego rodzaju konstrukcje usztywniające miseczki biustonoszy. To są tak znienawidzone przez kobiety ‘fiszbiny’. Nazwa, mimo skojarzeń z rybą i fasolką (fish bean) powinna raczej być (moim zdaniem) wymawiana fiszbony (fish bone, czyli ość). Są to cienkie, plastikowe bądź metalowe usztywniacze wszyte w materiał stanika pod miseczkami. Dlaczego są stosowane? Biustonosze takie są dla wielu kobiet wygodniejsze. A dlaczego kobiety ich nie lubią? Ponieważ ‘fiszbiny’ mają znakomitą zdolność do wychodzenia (czasem bolesnego) ze swojego miejsca. A w praniu już szczególnie.

Sprawa zapięć przy stanikach jest materiałem na całą książkę – więc poświęcę im osobną notkę za czas jakiś ;-)

…na zwiększenie wizualnej inteligencji o (średnio) 80 punktów:domknąć usta^[1].

^[1] Działa oczywiście tylko na tych niedomkniętych, ale za to działa zawsze.