spotless mind

“Za darmo” ma cudzysłowy, gdyż wiadomo, że za darmo to nie jest. Gdyby firma zapłaciła należne za nadgodziny i siedzenie po nocach dla dobra sukcesu, z tych pieniędzy jadłbym i pił lepsze rzeczy przez miesiąc, a nie przez jeden wieczór.

Ale nie ma co się żalić. Lepsze to niż nic, a spotkać się i pobawić z sympatycznymi ludźmi - zawsze miło i pretekst ważny nie jest, ain’t that right?

Cóż tak cholernie ekscytującego jest w meczu w środowy wieczór? Albo w chmielowym trunku wypitym w zadymionej knajpie? Lub czemu sięgamy po mniejsze lub większe nałogi z pełną świadomością ich destrukcji?Sprowadza się to do celebracji męskiego etosu. Trzymania sztamy. Odnalezienia się i sprowadzenia rzeczy skomplikowanych do prostych ram. Bo przecież jesteśmy prości…

Spostrzeżenia? Dom kurzy się, o dziwo, mniej. Dobrze się w nim czuję, wystarczyło kilka drobnych zabiegów. A że pusto? Tak, to duży minus…

Pogoda dziwna, wczoraj pierwszy śnieg, za oknem biało. To kolejna rzecz, która potęguje wrażenie, że zmienia się dookoła wszystko i to definitywnie.

Jeszcze ważniejsza jest teraz muzyka. Nawet w domu czasem chodzę z mp3discmanem na uszach. I te wieczorne spacery po osiedlu: kaptur na głowie z muzyką wystarcza, by lokalni pozdrawiali mnie jak swojego ‘ziomala’. Cholera, odmładzam się aż tak? W domu też przez cały czas coś gra.

Kupiłem gitarę. To już jakiś stały symptom nastroju i wydarzeń, że znowu potrzebuję na niej pobrzdąkać. Brak talentu przeszkadza tylko ewentualnym przypadkowym słuchaczom, mnie nie.

Wystarczy tej garści wieści. Następne powinny być już bardziej poukładane.