spotless mind

Atmosfera tych filmów jest szalenie dołująca. No po prostu koszmar. Tragedia za tragedią. Owszem, jest humor i śmiech – ale w tle inteligentnych gagów widać wielkie i mroczne “no future”. Brak słońca, surowy klimat, zamknięci w sobie ludzie z problemami. Nie bez kozery w krajach skandynawskich jest największy w Europie współczynnik samobójstw.

Taka siedmiogodzinna dawka doła na zmęczony i niewyspany umysł działa destrukcyjnie. Tym bardziej, że teraz za oknem też pada, też zimno i mrocznie.

W dodatku, jadąc z zamykającymi się oczami szarym miastem byłem świadkiem samochodowej kraksy piratującej Toyoty Yaris, która to wyprzedziła mnie piętnaście sekund wcześniej - na tym samym moście, na którym miałem policyjną przygodę kilka tygodni temu.

Odsypianie tych trudnych godzin też nie jest łatwe. Od kilku nocy śni mi się mój syn.

Dla wewnętrznej równowagi przydałby się maraton absurdu Monty Pythona. Chyba sobie sam zaserwuję.

Czas na pierwsze wpisy w magicznym doktoranckim indeksie. Indeks doktoranta jest cienki i jest formatu A5 (czy też B5, whatever). Jest bardziej elegancki niż książeczka-indeks studencki.

Nikt natomiast mi nie wytłumaczył co i jak tam należy wpisywać. Dostałem tylko info - że termin wpisów upływa z końcem tygodnia.

Pofatygowałem się zatem na uczelnię.

Najpierw złapałem dwóch moich kolegów. Żaden z nich nie miał większego pojęcia o indeksie. “Kiedyś coś tam pisałem, ale straciłem ochotę bo nikt tego nie sprawdzał”. Mhm.

Złapałem w końcu promotora. Zapytałem, jak mam opisać pierwszy semestr. Profesor widać, spieszył się bardzo. “Pan wpisze tam seminarium i tytuł tego readingu i wpisze piątki.” - powiedział, podpisał się inblanco trzy razy w pustym indeksie i poszedł.

Zostałem z tym śmiesznym zeszytem w dłoni, lekko ogłupiały. Następnie uzupełniłem pozostałe kolumny - nazwy przedmiotów, w kolumnie “zaliczenie” wpisałem “5″, dzisiejszą datę, nazwisko profesora, liczbę godzin.

I tyle, sesja trwała minutę i odbyła się na korytarzu. Do zobaczenia za pół roku.

Ledwo zbliżamy się do wiosennego marca, a tu już zapowiada się kolejny koncertowy maraton.^[1]