spotless mind

Dopiero od niedawna zaczęliśmy z E. i ze znajomymi aktywnie korzystać z faktu, iż mieszkamy jakby nie było w mieście nadmorskim. Dookoła Dublina jest wiele plaż, mniej lub bardziej urokliwych, ale niektóre są naprawdę sympatyczne. Szczególnie ładna jest Brittas Bay ok. 30 kilometrów na południe od Wicklow. Plaża ma polski klimat, jest piaszczysta i w dodatku z prawdziwymi wydmami. Co prawda niedziela była dosyć wietrzna, ale dzięki temu w końcu mogłem postawić się wyższym falom. Świetna sprawa!

Wspominałem już, że mamy teraz mały ogródek? Malutki, ale jest miejsce by postawić kilka kroków bosą nogą na trawniku czy też (w planach) rozwiesić hamak między szopą a murkiem. Jak sprawdziliśmy wczoraj, jest tam też miejsce na ogromny grill pancerny (czas montażu nie przekroczył czasu imprezy, sukces!), mobilny, z niepokornym ogniem trzaskającym pod spalonymi hamburgerami. Spontaniczna zabawa okazała się dobrym pomysłem na zakończenie sympatycznego dnia.

Po raz pierwszy w życiu kosiłem też swoją trawę i przycinałem cudzy żywopłot. To drugie podobało mi się znacznie bardziej i wciągnęło na tyle, że naprawdę ciężko było przestać. Gdy trzymałem drżący i wyjący nóż elektryczny, oidezwały się we mnie jakieś pierwotne instynkty… Strrrange.

Na koniec tego obrazkowego postu, nawiązując do interesującego postu kolegi, Kid-A i Spotless w wersji lekko podstarzałej.

Polecam stronkę, gdzie można sprawdzić nie tylko jak się będzie wyglądać za 50 lat, ale także jak się wyglądało jako dziecko, jakby się wyglądało jako kobieta czy też — zmienić kolor skóry i pochodzenie etniczne. Z mangą włącznie[1].

[1] Spotless Manga:

o ty ladacznico! - misiu woła.

Tej nocy kiedy smacznie sobie spałem, dziabnęła mnie w skroń mała pszczoła. Że mała to się okazało nad ranem, kiedy znalazłem “kata i ofiarę w jednym” na prześcieradle… Lekko już zasuszoną jak wszystko tego lata. Obudzony wpół do pierwszej poszedłem do internetu sprawdzić jak to się leczy. I przeczytałem, że skoro doszedłem do komputera, włączyłem go, załadowałem system i jeszcze widzę na oczy to pozostaje już tylko przyłożyć kostkę lodu i przeklinać. Co z radością uczyniłem starając się jednak nie budzić mojej lepszej (niepogryzionej) połowy…

Dzisiaj jest jakoś tak słodko-gorzko. Wreszcie na niebie pojawiły się chmury a temperatura zelżała to 23 stopni. Nasz profesor, po szestnastu latach odchodzi na emeryturę do Frankfurtu (n.M.). Dziś ostatni raz jest w biurze. Wywoziłem z Willim dziesiątki kilogramów zbędnych papierów których nie zabierze już ze sobą.

Dust in the wind…

Na osłodę o 15ej mieliśmy zbiorowe lody i cavę (Esp). Napisałbym, że sekt (Deu) ale mamy w instytucie nowego kolegę z Katalonii i on jest dumny że to jednak cava.

Za dużo się w Polsce wydarzyło przez te 10 dni by spisać to w jednej notce typu “welcumback” . Ale przypomniała mi się właśnie historia z wywoływaniem zdjęć w Warszawie, która uświadomiła mi na jakim zad**iu mieszkam w Niemczech. Oddałem 4 negatywy - w tym jeden czarno-biały ilforda, którego nie wszędzie wywołują. Poprosiłem o skan z wszystkich filmów. Były gotowe na za 90 minut i w dodatku można było je odebrać przez 24 godziny na dobę. To ja przepraszam - und vielen Dank!

Na koniec jeszcze o polityce…

Nie mogę darować sobie kpiny z platformersów. Partia której głównym hasłem był liniowy podatek bez ulg proponuje by rząd wprowadził nowe preferencje mając na względzie emigrującą młodzież. Pomijam, już że ta ulga musiałaby mieć chyba charakter dopłaty do pensji by ktoś kto ma zamiar wyjechać zaczął się zastanawiać… ale gdzie wiara w prosty system podatkowy?

A narodowokatolicka LPR woła o przywrócenie kary śmierci (potępianej przez Watykan). W dodatku chcą to zrobić w całej Unii. Nagle LPR zaczęło interesować się wspólną europejską polityką karną.

A! Jeszcze nasz trędowaty wicepremier mówi, że nie stać go na ubezpieczenie od suszy. Biedak…

P.S. Irasiad i Rasiak - dwaj bliźniacy IV RP :)

P.P.S. Czy tam gdzie żyjecie też głośno o GWB “The Harasser”?

HELEN: How d’ya like your eggs in the morning?
DEAN: I like mine with a kiss
HELEN: Boiled or fried?
DEAN: I’m satisfied, as long as I get my kiss

“Rich, Young And Pretty” (1951)

Kid-A się urlopuje, więc mi pozostało zasuwać — dla przyrodniczej równowagi.

W ciągu ostatniego tygodnia wynajęliśmy nowe mieszkanie (wróć — dom właściwie, nie przyzwyczaję się chyba), jak na warunki irlandzkie całkiem sympatyczne, duże, widne, spokojne. Co nie znaczy, że nadeszły czasu maniany, sielanki, spokoju.

O nie.

Żeby wywinąć się z poprzedniej umowy musiałem znaleźć kogoś na nasze miejsce do starego mieszkania. Dwa dni odbierania telefonów, pokazywania mieszkania stojącym w kolejce młodym ludziom — do tego opowiedzianych kilkanaście życiowych tragedii jako argumentów, że to “właśnie ja” powinienem/powinnam to mieszkanie wynająć… i to wszystko jest tym bardziej przykre, że to przecież niewielka, ciasna norka. Ot, dla niewymagającego kawalera jakim byłem w styczniu tego roku.

Ale udało się, powoli męczące tematy zostają zamykane i odsuwane, więc standardowo robi się miejsce na nowe.

A ja już chcę tylko w spokoju usiąść w fotelu z kieliszkiem/puszką/szklanką, wyciągnąć nogi, zerknąć na zielony ogródek i zatopić się w myślach/filmie/ciszy/muzyce. Kiedy? Każdy kolejny dzień coś w sobie ma, aktywność, organizacja, ciągnięcie ciężkiego wózka, odpowiedzialność. W końcu wybucham i ja i zamiast zrozumienia i tego właśnie spokoju dostaję zdziwienie i pretensje, więc jeszcze bardziej chcę się schować, zaszyć, uciec.

Niezła machina, to życie.

Przy okazji kilka amsterdamskich reminescencji (autorstwa Kid-A):

Do widzenia praco!

Do przeczytania za dwa tygodnie…