spotless mind

Tak jak ponad półtorej roku temu, znowu przyszedł czas na pakowanie domu. Ale są zasadnicze różnice. Wtedy siedziałem nad kartonami sam, przeglądając “śmieci pełne wspomnień“. Do Irlandii przyleciałem z dwoma walizkami.

Teraz naszymi rzeczami zajęła się profesjonalna firma w postaci trzech wesołych panów (Paul, Pat i Nat, nie żartuję), którzy nasze dobra zamienili w 37 zgrabnych paczek, z których większość popłynie długim rejsem, a część poleci trochę szybciej, my natomiast zostaliśmy w pustym domu z osobistym bagażem.

Oby tylko nasze rzeczy nie wylądowały na brytyjskiej plaży tak jak to było ostatnio w okolicy Devon — co ciekawe prawo nie zabrania ludziom szabrować w kontenerach wyrzuconych na brzeg, nawet jeżeli wiadomo, z którego statku pochodzą rzeczy. Już widzę, jak ktoś wyciąga i biega w moich bokserkach po plaży. Oh yeah!